มงคล Podcast EP.1 เสียงของความเงียบ
นี่คือโน้ตประกอบ EP.1 ของรายการ มงคล Podcast เราตั้งใจเขียนสรุปให้อ่านรู้เรื่องครบถ้วนในตัวเอง ส่วนตอนเสียงจริงจะทยอยเผยแพร่เร็วๆ นี้
เกริ่นประเด็น
EP แรกนี้ เราเลือกคุยเรื่องที่ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่จริงๆ มีทุกอย่างซ่อนอยู่ นั่นคือความเงียบ
ลองสังเกตชีวิตหนึ่งวันของเรา ตื่นมาก็เปิดข่าว ขับรถก็เปิดเพลง กินข้าวก็เปิดคลิป เข้านอนก็ยังมีจอสว่างอยู่ตรงหน้า วันทั้งวันแทบไม่มีช่วงไหนที่เงียบจริงๆ เลย
คำถามคือ เราเปิดเสียงพวกนั้นเพราะอยากฟัง หรือเพราะกลัวความเงียบกันแน่
5 ประเด็นสำคัญจากบทสนทนา
หนึ่ง ความเงียบข้างนอก กับความเงียบข้างใน เป็นคนละอย่าง
ปิดทีวี ปิดมือถือ ห้องเงียบแล้ว แต่หัวยังดังอยู่ นั่นคือเรายังไม่ได้เจอความเงียบจริง แค่เจอห้องเงียบ ความเงียบข้างในต้องอาศัยเวลา ให้ความคิดที่หมุนติ้วค่อยๆ ตกตะกอน เหมือนแก้วน้ำขุ่นที่ต้องวางนิ่งๆ สักพัก น้ำถึงจะใส เร่งไม่ได้ ทำได้แค่วางแก้วลง แล้วรอ
สอง เราไม่ได้กลัวความเงียบ เรากลัวสิ่งที่ดังขึ้นในความเงียบ
พอไม่มีเสียงกลบ เรื่องที่เลี่ยงมาตลอดจะลอยขึ้นมา ความกังวลเรื่องงาน ความสัมพันธ์ที่ค้างคา คำถามว่าชีวิตมาถูกทางไหม การเปิดเสียงตลอดเวลาจึงเหมือนการวิ่งหนีที่ไม่มีวันสุดทาง เพราะสิ่งที่หนีอยู่ในตัวเราเอง แขกในใจพวกนี้ ยิ่งไม่เปิดประตูรับ ยิ่งเคาะแรง แต่พอเปิดรับสักครั้ง ฟังจนจบ ส่วนใหญ่มันจะเบาลงและจากไปเอง
สาม ความเงียบคือที่ที่เราได้ยินตัวเองอีกครั้ง
เสียงข้างในเราเบามาก ความรู้สึกจริงๆ ความต้องการจริงๆ คำตอบที่รอเราอยู่ มันพูดกระซิบ ท่ามกลางเสียงอึกทึก เราเลยไม่เคยได้ยิน หลายคนตัดสินใจเรื่องใหญ่ผิดพลาด ไม่ใช่เพราะโง่ แต่เพราะไม่เคยเงียบพอจะได้ยินว่าตัวเองต้องการอะไรจริงๆ ประเด็นนี้โยงไปถึงเรื่องงานที่เราคุยต่อใน EP.2 งานที่ใช่ หรือใจที่เปลี่ยน
สี่ เริ่มจากความเงียบสั้นๆ ไม่ต้องอลังการ
ไม่ต้องเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมเจ็ดวันตั้งแต่ครั้งแรก เริ่มจากสามนาทีตอนเช้า นั่งกับกาแฟโดยไม่หยิบมือถือ หรือขับรถโดยไม่เปิดเพลงสักหนึ่งเที่ยว หรือเดินตอนเย็นโดยไม่ใส่หูฟัง ช่วงเงียบเล็กๆ พวกนี้เหมือนช่องว่างระหว่างตัวหนังสือ ไม่มีมัน ประโยคก็อ่านไม่ออก ชีวิตก็เหมือนกัน
ห้า ความเงียบทำให้เสียงอื่นไพเราะขึ้น
คนที่รู้จักความเงียบ จะฟังคนอื่นได้ลึกขึ้น ฟังโดยไม่รีบสวน ไม่รีบแก้ ความสัมพันธ์หลายคู่ดีขึ้นเพราะอีกฝ่ายเริ่มฟังเป็น และความสุขเล็กๆ ที่เคยมองข้าม ก็เริ่มกลับมามีสีสัน เรื่องนี้เราเขียนขยายไว้ใน ความสุขเล็กๆ ที่เรามองข้าม
ความเงียบไม่ใช่ความว่างเปล่า มันคือพื้นที่ว่างที่ใจใช้ซ่อมตัวเอง
คำถามชวนคิดท้าย EP
ก่อนจากกัน ลองถามตัวเองเบาๆ
วันนี้ เรามีช่วงเวลาเงียบจริงๆ กี่นาที และถ้าคืนนี้ลองเงียบสักสามนาที สิ่งแรกที่จะลอยขึ้นมาในใจ น่าจะเป็นเรื่องอะไร
ไม่ต้องรีบตอบ บางคำถามมีไว้ให้อยู่ด้วย ไม่ได้มีไว้ให้ตอบ
บางครั้งคำตอบที่เราตามหามานาน ไม่ได้อยู่ในเสียงไหนเลย มันนั่งรออยู่ในความเงียบ ที่เราไม่เคยแวะเข้าไป
ถ้าอยากฝึกอยู่กับตัวเองต่อ แนะนำบทความ ศิลปะของการอยู่คนเดียวโดยไม่เหงา เป็นเนื้อหาที่ไปด้วยกันกับ EP นี้พอดี
หมายเหตุ ตอนเสียงจริงจะทยอยเผยแพร่เร็วๆ นี้ ฝากติดตามกันด้วยนะ
